Podobno bez postu walentynkowego w blogosferze ani rusz.
Jest obowiązkowy, jak jedlina na Święta, jak pączki w karnawale, jak czerwone maki na Monte Cassino. Bezwzględnie konieczny, jak Flip Flapowi, Watson Sherlockowi i chmiel (to znaczy w tym sezonie - kwietny wianek, oczywiście!) rogom jelenim.
Zatem proszzzz:
