Kto z Was wiedział, że jakiś czas temu złapałam licznik komentarzy u Berberysa (10 000!) - ten z pewnością zazdrości. Kto do tej pory nie wiedział - niewątpliwie zacznie zazdrościć za chwilę. Przygotujcie się na spokojnie, najlepiej idźcie po jakieś kanapki, albo inne przegryzki, obiad sobie naszykujcie. Przydadzą się, zaręczam.
Cóż ja mogłam sobie zażyczyć od Berberysowej, która nie lubi liczb pierwszych, za to lubi inteligentne rozmowy, w chwilach wolnych ostrzy swój dowcip, mądrze wspiera ciekawe inicjatywy, a dumę z Podlasia ma na łopoczącym szykownie sztandarze? Oczywiście, że coś sławiącego uroki jej rodzinnej krainy. Padło na wiersz pochwalny i paczkę żywnościową ze specjałami Podlasia. Wiedziałam co wybrać!
Któregoś pięknego dnia, do moich drzwi zapukał kolanem Pan Kurier. Kolanem, ponieważ ręce miał zajęte sporych rozmiarów paczką, pod której ciężarem z lekka się uginał. Ja też się ugięłam i to bardziej niż z lekka.
